De niet-kunnen-thuisblijven-aandoening

Je moet weteKadzandn dat de echtgenoot niet kan thuis blijven. Elk vrij moment – van een verlengd weekend tot een weekje herfstvakantie – moet hij weg. Elke dag dat we thuis blijven, is een verloren dag. Zo denkt hij erover. Ik deel zijn mening niet. Ik hou ervan thuis te blijven, op ’t gemak. Tot de middag in mijn pyjama rondlopen, om 12u mijn dagkledij aan te doen en om 17u terug de pyjama in te duiken. En niet meer van onder mijn dekentje te komen. Dat is nogal een vreemd zicht als je niet thuis bent.

Een aantal weken terug leefden we nog onder de Mexicaanse zon en de echtgenoot plande ons volgend weekendje uit. Naar Kadzand. Normaal wil de echtgenoot naar een of andere berg waar wandelen en/of fietsen iets te lastig is. Dus Kadzand kon mij wel bekoren wegens bergloos en fietsvriendelijk. En de schoonouders wilden graag mee. Het reizen en niet-kunnen-thuisblijven heeft hij van hen geërfd. Wij met de mobilhome (camper), de schoonouders met de camping-car (vouwwagen). Een beetje jeugd sentiment voor hen want ze hebben jaren met de camping-car op reis geweest met hun zessen.

Bol.com AlgemeenBol.com Algemeen

De camping

KadzandVoor de camper-tijd was de camping-car onze reisgezel. Eenmaal je een camper hebt, ben je plots vergeten hoeveel werk een camping-car uitvouwen is. En dit werk viel nu te beurt aan de schoonouders. En aan ons. Want het was veel werk – goed voor 4 personen. Tijdens het rangschikken van de stokken voor de camping-car, het in-de-hoogte houden van het zeil, begreep ik opeens het gemak van zo’n 1-2-3 opgooi-tentje.

Onze camping De Knokkert was één van de mooiste, meest verzorgde camping die we ooit bezochten bij onze Noorderburen. De camping is klein (25 plaatsen) maar laat dat net het pluspunt zijn. Elke gast heeft minimum 130 m² plaats voor zijn tent/caravan/camper of vouwwagen. De camping ligt een beetje afgelegen, maar ook dat vind ik eerder positief dan negatief. Vanuit de camping rijd je onmiddellijk midden de polders via een auto vrij pad. In en rond het sanitair gebouw is er WiFi. Een aantal speeltuigen op stapafstand zijn mooi meegenomen.

De fietsroute

fietsroute KadzandDe tent opgezet, de luifel van de camper opengeschroefd en een aperitief binnen gewerkt. Klaar om Kadzand te verkennen. Vanuit de camping – die net niet in the middle of nowhere ligt  – vertrok onze route. Fietsen waar geen auto komt, waar je enkel van mede fietsers en wandelaars een ‘goedendag’ kan verwachten. En af en toe moet uitwijken voor een koeienvlaai. Hoe zalig is dat?

Een fietsroute is gemakkelijk uit te stippelen via de knooppunten die je op elke kruispunt tegenkomt. Onze route vertrok aan knooppunt 39 en logischer wijs eindigde die daar ook. We fietsen een kleine 30 km via knooppunten: 39 – 33 – 32 – 37 – 10 – 82 – 83 – 11 – 38 – 39. Een hele mooie, auto-vrije route met een groot stuk langs de Zeelandse kust. Echt de moeite waard. Ruimte genoeg om te stoppen bij: het strand, een speelplein met grote touwenklimwerk, een vogeleiland en een fitness achtige buiten ruimte. Met hier een daar de obligatoire molen. je kan trouwens zelf een fietsroute samenstellen naar eigen voorkeuren via: www.fietsroute.org. Wij komen hier zeker nog eens terug.

En winkelen

SluisKadzand ligt op een boogscheut van Sluis. En we weten allemaal voor wat Sluis gekend is: winkelen (en nog iets, maar ik kan er zo meteen niet opkomen). We plaatsen onze auto op een parking op wandelafstand van het koddigste winkeltje van Sluis: ‘sfeer en interieur‘. Alles wat ze hebben, wil je in huis halen. De kunst is van vroeg op de dag te komen. Zowel het parkeren, de drukte en de file zijn we daardoor voor geweest. Sluis heeft alles wat een winkelstad hoort te hebben, maar gezelligheid overheerst hier meer dan andere winkelsteden. Ook de vele eetgelegenheden kunnen de winkelende menigte wel bekoren.