Vier jaar na elkaar waren we gastouders van evenveel uitwisselingsstudenten. Ons logeerbed werd beslapen door twee Duitse, een Mexicaanse en een Chileense uitwisselingsstudent. Gelukkig niet allemaal op hetzelfde moment. Twee ervan waren geplande uitwisselingen, twee onverwacht, maar daarom niet minder welkom. Ze waren alle vier erg verschillend en ze blijven voor een stuk ‘mijn’ kinderen.

Waarom wij dit deden? Omdat we graag wat van de wereld in onze woonkamer wilden zien. We hoorden andere mensen, andere gewoontes, andere vragen en andere tradities. Erg verrijkend en erg vermoeiend. Want luisteren na een volle dag werken, is niet evident. Dan probeerde ik me in te denken hoe vermoeiend dit wel voor hen moet zijn! Ze spreken de eerste maanden niet dezelfde taal, ze worden gedropt in een gezin waar zij niet voor kiezen en moeten zien te overleven.

Bol.com AlgemeenBol.com Algemeen

Probeer eens de weg naar de plaatselijke bakker te vragen, een moeilijke wiskundige berekening uitgelegd te krijgen… laat staan je mentale toestand duidelijk te maken in een taal die de jouwe niet is. Dat is nog vermoeiender. Maar ze deden het wel! Mijn studenten. Ze hadden het vaak niet gemakkelijk, ze moesten vooruit en hebben af en toe gehuild. Dan huilt je hart een beetje mee. Je wilt ze uitleggen dat het allemaal goed komt, dat de weg vooruit lang, maar boeiend zal zijn. Net daarom wil ik een taal spreken die ze begrijpen, een gemeenschappelijk taal. Ik wil meemaken wat zij meemaakten zodat ik recht van spreken heb. Ik wil het omgekeerd doen – the other way around. Als we in de toekomst onze deur willen openstellen, doe ik dat vanaf heden in de taal die ze begrijpen. Als ik ze wil troosten, doe ik dat met woorden die ze begrijpen. Ik snuif een stuk van hun cultuur op, probeer hun temperament te begrijpen, hun karakter, hun leven en hun woorden. EF gaf me een duwtje in de goede richting. Een taal leer je immers het best van al in het land, in de taal dag en nacht. London lijkt me daarvoor een excellente bestemming: in mijn spreekwoordelijke achtertuin maar toch het allure van een wereldstad. Een taalreis combineert het goede aan het aangename en aan het leerrijke. De ideale combinatie. Je mengt culturele bezoeken met een praktisch taalbad. Oja en na London, wil ik me in Sydney, Miami, New York, Auckland, Kaapstad, Parijs en Barcelona onderdompelen. Wie gaat mee?

Meer informatie over hun aanbod vind je op hun website.