Het moet voor hen even onwennig geweest zijn als voor mij. Want onder de 4 dertienjarige op mijn achterbank zat de jarige dochter niet – wegens plaatsgebrek. De achterbank die hen bracht naar de première van De 5’er. Als verrassing voor de jarige dochter die per moto-escorte naar de première werd gebracht.

Het plaatsgebrek was niet het enige euvel te overwinnen die dag. Het gemoed op mijn achterbank sloeg om toen bleek dat de première volzet was en ik maar 4 tickets besteld had, terwijl dit er 5 moesten zijn. Logistiek misverstand. Hoe halsstarrig ik de bioscoop telefonisch probeerde te bereiken,  hoe nerveuzer mijn tijdelijke kroost werd. Evenveel paniek in hun ogen als in mijn vingers. De bioscoop was niet te bereiken en we kwamen tot het besluit dat het niet fair was dat één meisje zou moeten thuisblijven. Samen zochten ze naar een oplossing en samen vonden ze die – zonder dat ikzelf ook maar één woord moest tussenkomen. De verdere rit verliep vlekkeloos en ik probeerde ze ondertussen uit te vragen – hopend dat dit niet te opvallend was.

De wijsheid van mijn dertienjarige achterbank leerde me dit:

  • een ‘lief’ heet een ‘crush’
  • iemand achteraan op de moto heet een ‘motorchick’
  • je kan perfect GSM’en als je achteraan op de moto zit
  • je kan het niet uitmaken nadat je het slechts één dag ‘aan hebt’
  • hun Engels is beter dan het mijne
  • ze kennen alle lyrics – echt ALLE
  • jouw vriendinnen bepalen wie je lief is
  • geheimen bestaan niet meer
  • screenshots zijn het nieuw soort foto’s
  • ‘skippen’ kan je voor àlles gebruiken
  • ‘check’ betekent ‘kijk’
  • ze kunnen zingen, maar man, wat kunnen ze zingen
  • hun lach was het zaligste geluid
  • ze zijn nog puur, onschuldig en lief voor elkaar – ik hoop dat dit lang zo blijft
  • muziek is heel belangrijk
  • maar vriendinnen zijn, is het allerbelangrijkste

Het eerste gevoel voor onwennigheid maakte snel plaats voor eentje van plezier en trots. Als deze dames de vriendinnen van de dochter waren, dan komt het helemaal goed.