Hoewel ik altijd graag TV heb gekeken en ik dit ook de ideale manier vind om mijn hoofd leeg te maken, ontbreekt het me soms aan tijd om iets te volgen. Op sommige momenten lijkt in slaap vallen onder mijn fleece het hoogtepunt van mijn dag waarop het laagtepunt kort daarna volgt als ik terug moet wakker worden om mij al slapend naar mijn bed te begeven. Inclusief gemopper, gepruttel en geklaag.

Iedereen staat vrij te kijken naar wat hij/zij wil en iedereen vindt er uiteraard het zijne van. Schrijver inclusief. Ik ben nogal kieskeurig in mijn programmakeuze en heb een lichte afkeer van niet-Engelstalige films. Daarop één uitzondering namelijk mijn favoriete film ever: La Vita è Bella. Daarnaast ontbreekt het mij vaak aan energie en intelligentie om naar Canvas genre films of series te kijken. Wellicht een overblijfsel uit mijn jeugd waarbij er slechts één scherm was waarop gekeken kon worden en dit vooral gevuld werd met een langdradig proloog van Nic Balthazar. Tegen de tijd de film begon was het bedtijd en heel erg vond ik dat toen niet.

Nu bestaat mijn TV aanbod uit 400 CC aan humor en plaats vervangende gêne. Ik hou van programma’s waarbij ik niet moet nadenken en het in dubbele snelheid kan bekijken. Series waarvan het niet erg is als je een seizoen mist omdat je toch altijd mee bent met wat er gebeurt. Mijn grote voorkeur gaat momenteel naar Modern Family. Zalige, droge humor. Tegelijk kort en lang genoeg.

Er zijn dagen geweest dat ik Pfaff-liefhebbers gelijk stelde met het niveau van een leeg Cara pilsje, maar toen ik eenmaal zelf begon te kijken, vond ik het zelfs spijtig dat de serie afgevoerd werd. De decadentie, arrogantie en naïviteit kon me alleen maar bekoren. Ook daarom knalde ik in het begin Blind Getrouwd en Temptation Island af. Terwijl ik nu trouwe kijker ben. Ik blijf het niet OK vinden dat mensen zo’n verbintenis aangaan zonder elkaar te kennen (over Blind Getrouwd dan) en om daarna terug te scheiden alsof er nog niet genoeg gescheiden wordt. nvdr: mocht ik nog steeds single zijn, ik had me zeker ook ingeschreven… heel erg benieuwd wie ze mij zouden voorschotelen. Ik zou even boertig uit de hoek komen als Tine en zou het puppy gehalte van Nicolas ook wat te puppy achtig vinden, maar mijn nieuwsgierigheid zou het van mijn gêne winnen.

De echtgenoot en ikzelf zouden ook graag willen deelnemen aan Temptation Island want mensen… heb je dat eiland al eens bekeken? Heb je dat huis al eens bekeken? Heb je die ‘uitstapjes’ als eens bekeken? En vies van die respectievelijk vrouwelijk en mannelijke aandacht ben ik ook niet. ’t is ondertussen al een tijdje geleden dat ik aangesproken werd door niet-eigen-man. Iemand die aan je voeten ligt, je ophemelt en alles aan jou leuk vindt? Klinkt toch heerlijk? De echtgenoot zou vele, vele wandelingen op het eiland maken met één of andere nimf die hem (hopelijk) niet zou kunnen bijbenen op haar stiletto’s. Hupla, ik begin al een beetje jaloers te worden. Op één van zijn lange wandelingen, zou hij wel op het vrouwelijk resort uitkomen waarbij we elkaar innig zouden omhelsen en daarvoor geen kampvuur beelden nodig hebben. Bij de huidige versie van Tempation Island blijf ik me bij elk vol getatoeëerd vrouwtje (en mannetje) toch afvragen wat haar (zijn) ouders van haar denken en hoe ze nu nog aan werk moet raken. En ook hoe vermoeiend ze het zichzelf maken. Op dat moment klinkt in slaap vallen onder mijn fleece en dicht bij de echtgenoot geen zo’n slecht idee.