Kijk, het is voor mij altijd een beetje zoeken geweest. Ik modderde maar wat aan. Alhoewel: over één ding was ik zeker: als peuter wist ik wat ik wilde worden: baarmoeder. Wist ik toen veel dat het juiste woord eigenlijk ‘vroedvrouw’ was. Het heeft zelfs nog een 4 tal jaar geduurd eer ik het juiste woord gebruikte want ik herinner me een vriendenboekje waarin ik schreef wat ik later wilde worden. Dat vriendje loopt nog steeds met een heel vreemd beroep in zijn vriendenboekje. Begrijpelijk dat ik met niemand van de kleuterklas nog contact heb.

Ik was grote fan van ‘flying doctors‘. Ik denk dat ik toen beslist heb om baarmoeder (ik bedoel vroedvrouw) te worden en ook in Australië te gaan wonen. Met dat laatste hou ik me binnenkort bezig. Maar met het eerste heb ik me bezig gehouden tot mevrouw de PMS’er (lees: CLB) besliste dat ik te dom was om vroedvrouw te worden. Wellicht had ze dat vriendenboekje gevonden? Wist ik toen veel dat je eigenlijk niet moet luisteren naar het advies van het PMS/CLB? Gezien er in de Flying Doctors ook verpleegkundigen levens redden, werd dit plan B.

Bol.com AlgemeenBol.com Algemeen

En wat voor een plan B. Met hoeveel enthousiasme ik er ook aan begonnen ben, ik ben met evenveel teleurstelling geëindigd. Het begon op stage dag nummer 1. Ik had de nacht ervoor niet geslapen omdat ik wist dat ik op stage dag nummer 1 de wereld zou redden. In mijn uppie.

Er werden geen levens gered. Er werden bedden gemaakt, bedpannen afgewassen, karren aangevuld en stront opgekuist. Ik zou het netter willen zeggen, maar er is geen nettere manier. Ik huppelde maar wat achter de ‘echte’ verpleegkundige – helemaal niet zeker van mijn stuk. Quasi elke stage was goed, maar goed voelde ik mij er niet bij. Ik heb heel hard moeten werken, kreeg heel veel commentaar op het niet assertief genoeg zijn, niet mondig genoeg zijn, niet voldoende vragen stellen, niet genoeg stront opgekuist zeker?

Baarmoeder zijn leek toen de ideale job. Wat warm in een lijf zitten wezen. Ik overleefde 3 jaar verpleegster studies en was erg blij toen ze afgerond waren. Ik maakte -tijdens examens- nog veel gelijkaardige fouten zijnde baarmoeder/vroedvrouw en behaalde toch mijn diploma als verpleegkundige. Ik koos voor sociaal verpleegkundige omdat er minder stront diende gekuist te worden. Ook dat zou ik netter kunnen zeggen en dat was het ook: netter. Ik had toch wel het gevoel dat ik de mensen beter kon helpen, dat ik deed waar ik goed in was. Bij deze rees alleen maar mijn respect voor de ‘echte’ verpleegkundigen.

Ik werkte verschillende jobs en vond niet echt mijn gading. Tot ik belandde waar ik nu ben. Ik bleek meer te groeien van positieve feedback dan van negatieve (wat een verrassing), het klikte en ik deed wat ik eigenlijk altijd wilde doen: mensen helpen. Weliswaar van achter een scherm, maar ik doe het graag. Het dichtste bij stront dat ik kom, is als ik ‘shit’ zeg. En soms vloek ik wel es en mochten er bedpannen moeten gekuist worden, dan zou ik het ook doen. Gewoon omdat ik me goed voel in wat ik doe. Omdat ik geapprecieerd wordt en veel vrijheid krijg en dat resulteert dan weer in flexibiliteit en loyaliteit. En mijn baas zag het ook. Iets later zag mijn loonstrookje het ook. En ik moet niet onnozel doen, ik sta nog niet naast Steve Jobs of Elon Musk qua centen, maar ik voel me rijk en bovenal erg gelukkig. Dus dames en heren, aanmodderen kan geld opleveren. Ik ben het bewijs.